عذابى كه صاحبش را خوار گرداند بر چه كسى در خواهد آمد ، و آن عذاب دائم بر چه كسى فرود آيد ! ؟ . ( 39 ) شرح لغات : ابتئاس : مصدر « افتعال » است از « بؤس » به معناى اندوه و گاهى هم به معناى فقر آيد . فلك : كشتى است و مفرد و جمع آن يكى است . تفسير : « وَ أُوحِيَ إِلى نُوحٍ . . . » خداى سبحان بنوح خبر داد كه هيچيك از قوم تو در آينده به تو ايمان نميآورند و از اين رو از رفتار آنان محزون و غمناك مباش ، و البته معلوم است كه راه فهميدن اينمطلب كه كسى در آينده ايمان ميآورد همان سمع است و عقل چنين دلالتى ندارد ، همين كه نوح دانست ديگر كسى از آن مردم و نه از نسل آنان ايمان نخواهد آورد از اينرو بر آنها نفرين كرده گفت : « پروردگارا از اين كافران ديّارى در روى زمين باقى مگذار كه اگر بگذاريشان بندگانت را گمراه كنند و جز بدكارانى ناسپاس توليد نكنند » « 1 » و چون خداوند اراده فرمود نابودشان كند به پيغمبرش نوح دستور داد براى خود و قومش كشتى بسازد و به دو فرمود : « وَ اصْنَعِ الْفُلْكَ » و براى سوار شدن خود و كسانى كه به تو ايمان آورده‌اند كشتى بساز « بِأَعْيُنِنا » ابن عباس گفته : يعنى در برابر ديد ما ، و تأويل آيه اين است كه بمحافظت ما يعنى همانطور كه وقتى كسى در ديد و تحت نظر ديگرى باشد در وقت توجه زيان او را حفظ مىكند ، و اينكه از اين معنى تعبير به « ديد » و چشم شده براى تأكيد محافظت و دفاع است . و برخى گفته‌اند : مراد از « أعين » در آيه فرشتگانى هستند كه موكل بر نوح و ديده‌بان بر او بودند يعنى در حضور آن فرشتگان كه تو را تحت نظر دارند ، و اينكه آن فرشتگان را چشم خود دانسته و به خود منسوب داشته است براى تعظيم و بزرگداشت مقام آنها است .

--> ( 1 ) - سورهء نوح آيهء 27 .